Το δυσαναπλήρωτο κενό Παπαπέτρου και το «πράσινο δίλημμα»

Το δυσαναπλήρωτο κενό Παπαπέτρου και το «πράσινο δίλημμα»

Ο Ιωάννης Παπαπέτρου αποτελεί παρελθόν από τον Παναθηναϊκό και ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, επιστρέφοντας στην «πράσινη» αρθρογραφία, παρουσιάζει για λογαριασμό του Live & Play Basketball τα δεδομένα της αποχώρησης και τις προοπτικές για την ομάδα του Radonjic, χωρίς να αφήσει ασχολίαστα τα όσα γράφτηκαν τις τελευταίες μέρες.

Μετά από τέσσερα χρόνια στην ομάδα εκ των οποίων δύο σαν αρχηγός, ο Ιωάννης Παπαπέτρου αποχώρησε με προορισμό το Βελιγράδι και συγκεκριμένα την Partizan. Η επιθυμία να τον προπονεί ο Obradovic είναι μεγάλη και απολύτως κατανοητή. Ποιος παίκτης δε θα ήθελε να τον κατευθύνει από τον πάγκο ο ένας και μοναδικός Obradovic;

Η ευχή όλων μας είναι ο Έλληνας αθλητής να έχει μια λαμπρή πορεία στο Βελιγράδι και να μας κάνει περήφανους. Βρίσκεται στο πικ της καριέρας του και είναι μια μεταγραφή από το πάνω ράφι για την ομάδα της Σερβίας.

Στον αθλητισμό, όμως, και στη ζωή γενικότερα κάποιος χάνει και κάποιος κερδίζει…

Το κενό, που αφήνει στον Παναθηναϊκό είναι όντως δυσαναπλήρωτο, όπως αναγράφει και ο τίτλος. Ο λόγος δεν είναι τόσο τα αγωνιστικά του χαρακτηριστικά, τα οποία είναι υπέρ πολύτιμα, αλλά κατά κύριο λόγο η εθνικότητα του. Με λίγα λόγια αν ήταν ξένος παίκτης, τότε όντως θα μπορούσε να αναπληρωθεί το κενό του με έναν εξίσου καλό αθλητή με παρόμοια χαρακτηριστικά. Τώρα Έλληνας πρωτοκλασατος με all around παιχνίδι δεν υπάρχει. Και επειδή ακριβώς δεν υπάρχει το κενό είναι δυσαναπλήρωτο.

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται τώρα μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα. Θα εμπιστευτεί την θέση 3 σε αδερφούς Καλαϊτζάκη και Μαντζούκα και θα πάει την σεζόν έτσι με την βοήθεια του Grigonis στο 3; Ή μήπως θα πάρει παίκτη ξένο στο 3 (ήδη 5 ξένοι στις πρώτες 3 θέσεις) και θα ψάξει τους Έλληνες στην θέση 4 και 5; Υπάρχουν 3 διαθέσιμοι Έλληνες, τους οποίους μπορεί να πάρει ο Παναθηναϊκός. Για να μιλήσουμε με ονόματα: Δημήτρης Αγραβάνης, Ντίνος Μήτογλου, Κώστας Αντετοκούμπο.

Θεωρώ ότι η καλύτερη λύση είναι ένας συνδυασμός των λύσεων αυτών. Και εξηγώ ακριβώς τι εννοώ. Ο Παναθηναϊκός να εμπιστευτεί τα αδέρφια Καλαϊτζάκη και τον Μαντζούκα στο 3 (μαζί με Grigonis) και ταυτόχρονα να γεμίσει με Έλληνες τις υπόλοιπες δύο θέσεις, αλλά να κινηθεί και για έναν ξένο center.

Βέβαια κουμάντο σε ξένη τσέπη δεν μπορούμε να κάνουμε. Ήδη η ομάδα δείχνει αρκετά βελτιωμένη σε σύγκριση με πέρσι και αυτό γεμίζει ενθουσιασμό όλους τους φίλους της. Θα επανέλθουμε τις επόμενες μέρες για ανάλυση. Stay tuned…

Υ.Γ.: Είναι κωμικό να γράφεται ότι πρωτοκλασάτος γηγενής παίκτης δεν ταιριάζει στα θέλω ενός εξαιρετικού προπονητή. Αν δεν ακουσετε τον Radonjic να το λέει και να το στηρίζει σε επιχειρήματα, μην το πιστεύετε! Σίγουρα είμαι μικρότερου βεληνεκούς προπονητής, αλλά αυτό δεν μπορώ να το πιστέψω.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *